วันที่18ม.ค.2551 (ก่อนวันไป 1 วัน)
ได้เวลาบอกลาเพื่อนๆแล้ว.... ประโยคนี้เข้ามาในสมองทันทีที่เลิกเรียน เราใช้เวลานานพอควรในการพิมพ์ข้อความลาเพื่อนๆโดยไม่รู้ว่าพวกเขาจะตอบกลับมามากน้อยเพียงใดเมื่อกลับมาถึงบ้านของทุกสิ่งทุกอย่างก็เตรียมเรียบร้อยเหลือแต่จัดวางใส่เป้ก็เท่านั้น เวลาประมาณ2ทุ่มในสมองก็คิดพลางว่าป่านี้คนอื่นที่บางมดที่จะไปคงเตรียมตัวกันหมดแล้ว "แล้วทางบางขุนเทียนหล่ะ???" ผมสะดุ้งเฮือกทันทีที่คิดได้ "ตายละหวา...ลืมพี่เก็ทไปได้ไงเนี่ย???" พี่เก็ทเรียนอยู่สถาปัตย์ฯปี2 เรียนที่ศูนย์บางขุนเทียน ดังนั้นโอกาสที่จะรู้ก็น้อยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อตั้งสติได้ก็รีบโทรไปบอกเขาทันที พอพี่เก็ทรู้เขาก็ขอบใจเราเป็นการใหญ่ แล้วก็รีบไปจัดเตรียมของๆเขา 3ทุ่มเราก็เริ่มกังวลเรื่องผมเลยไปตัดผมซะเลยหลังตัดผมเสร็จ ก็จัดแจงของใส่เป้สนามไปให้เสร็จสรรพ แล้วจึงอาบน้ำนอนรอเวลาไป
To be Continue...
Add as a Friend
Send Message
Leave Comment
Add to Favorites
Use This Skin
Report Abuse
